ราชบุรี
เป็นเมืองเก่ามาแต่โบราณ ไม่มีเรื่องราวที่เป็น หลักฐานแน่นอนว่า
สร้างมาในสมัยใด แต่หลักฐานทาง โบราณวัตถุและโบราณสถานที่มีอยู่
พอจะเชื่อถือได้ว่า ราชบุรีเป็นเมืองๆ หนึ่งในแคว้นสุวรรณภูมิ
มีนครปฐมเป็น มหานครซึ่งเรียกว่า "ทวารวดี"
จากตำนานทางพุทธศาสนา เมื่อปี พ.ศ. 218 พระเจ้าอโศกมหาราชแห่งประเทศอินเดีย
ได้ทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา และได้เผยแพร่พุทธศาสนาสู่
แคว้นสุวรรณภูมิโดยสมณทูต มีพระโสณะ และพระอุตระ เป็นหัวหน้าคณะ
โดยใช้นครปฐม หรือทวารวดีเป็นเมืองหลัก ในการเผยแพร่พุทธศาสนา
ตามการสันนิษฐาน ราชบุรีซึ่งอยู่ ในแคว้นสุวรรณภูมิ
ก็คงจะเป็นหัวเมืองที่เจริญรุ่งเรืองมากแห่งหนึ่ง
ตัวเมืองราชบุรีได้มีการย้ายที่ตั้งเมืองมาหลายสมัย
จนกระทั่งครั้งที่ 4 ในปี พ.ศ. 2440 ได้ย้ายเมืองมาตั้งยังที่เป็นศาลากลางจังหวัดในปัจจุบัน
ทิศเหนือ ติดต่อจังหวัดกาญจนบุรี
ทิศใต้ ติดต่อจังหวัดเพชรบุรี
ทิศตะวันออก ติดต่อจังหวัดสมุทรสาคร สมุทรสงคราม และนครปฐม
ทิศตะวันตก ติดต่อประเทศพม่า
เครื่องปั้นดินเผา
สิ่งทอ ของใช้และเครื่องประดับจากเถาไม้ ผลิตภัณฑ์ตุ๊กตาผ้า
ผลิตภัณฑ์นมสด ผัก ผลไม้ เช่น หัวผักกาดหวาน-เค็ม
องุ่นหวานดำเนินสะดวก มะม่วงวัดเพลง ที่นอนนุ่น ประเภทหินประดับ
ตะโกดัดและไม้แคระ เขียงไม้มะขามและตุ๊กตา เครื่องทองเหลือง
แคนลายและขลุ่ย
งานเทศกาลองุ่นหวาน
เป็นงานที่อำเภอดำเนินสะดวกจัดขึ้นมา เพื่อประชาสัมพันธ์สินค้าทางการ
เกษตร โดยเฉพาะองุ่น ที่มีปลูกกันมากในอำเภอดำเนินสะดวก
และเป็นองุ่นที่มี รสหวานอร่อยที่สุดของประเทศ นอกจากองุ่นที่มีคุณภาพแล้วยังมีสินค้าทาง
เกษตรอื่น ๆ ให้ได้ชมซื้อหาในราคาถูกอีกด้วย เช่น
มะพร้าวน้ำหอม ส้มโอ ล้นจี่ เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีการประกวดธิดาองุ่นหวาน
การประกวดสินค้าทางการ เกษตร งานนี้จะจัดในราวเดือนมีนาคม-เมษายน
ประเพณีกินข้าวห่อ หรืออั๊งหมี่ทอง
เป็นพิธีสู่ขวัญมีขึ้นในเดือน 9 ชาวกะเหรี่ยงถือว่าเดือนเก้าเป็นเดือนไม่ดี
บรรดา วิญญาณชั่วร้ายจะออกหากิน และจะกิน ขวัญ"
ทำให้เจ็บป่วย และอาจถึงแก่ ชีวิต นิยมจัดในวันขึ้น
15 ค่ำ แต่ถ้าบางบ้านไม่สะดวก ก็เปลี่ยนเป็นวันอื่นได้ใน
เดือนเก้า ในพิธีมีการ "ต้มข้าวห่อ" เลี้ยงกัน
ข้าวห่อคือ ข้าวเหนียวห่อเป็น รูปกรวย แล้วนำมาต้มให้สุก
คล้ายขนมจ้างสมัยก่อน เวลารับประทานใช้จิ้มน้ำ ผึ้ง
ปัจจุบันใช้จิ้มมะพร้าวขูด ในวันต้มข้าวห่อนี้จะมีพิธีสู่ขวัญด้วย
เริ่มด้วยการ เคาะไม้เป่าแคน เพื่อให้เกิดความสนุกสนาน
จากนั้นผู้เฒ่าผู้แก่ในครอบครัวจะ ใช้เชือกแดงผูกข้อมือให้ลูกหลาน
เพื่อความเป็นสิริมงคล
